Tadeusz Rejniak
Biografia
Tadeusz Rejniak urodził się 19 września 1920 roku w Dąbrowie Górniczej. Szkołę podstawową ukończył w Rybniku, maturę zdał w 1939 roku w gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Katowicach.
Po zakończeniu II wojny światowej w 1946 roku podjął pracę w Redakcji Czasopism Lotniczych. W tym samym roku odbył kurs szybowcowy w Goleszowiu i uzyskał kategorie A i B pilota szybowcowego; rok później na szybowisku Żar podwyższył uprawnienia do kategorii C oraz ukończył kurs pilotażu silnikowego. W 1948 roku został kierownikiem centralnego kolportażu wydawnictwa Prasa Wojskowa, a od 1948 roku pracował także jako kierownik sekcji szybowcowej Aeroklubu Warszawskiego.
W 1949 roku wziął udział w krajowych zawodach szybowcowych i zajął siódme miejsce. Również w tym roku odniósł zwycięstwo w Zlocie Gwiaździstym do Warszawy oraz zajął drugie miejsce w X Krajowych Zawodach Samolotowych. Dzięki posiadanym kwalifikacjom lotniczym w 1950 roku brał udział w opryskach lasów w Beskidzie Żywieckim zwalczaniu stonki ziemniaczanej na Pomorzu Szczecińskim. W tym samym roku został zatrudniony w Zarządzie Głównym Ligi Przyjaciół Żołnierza na stanowisku kierownika działu szybowcowego. Z powodu czystek politycznych został odsunięty od latania, lecz pozwolono mu na działalność organizatorską.
Od 1950 roku zaangażował się w działalność we władzach lotnictwa sportowego - został kierownikiem obozu wyczynowego dla szybowników latających w rejonie Jeleniej Góry. Od 1951 roku pełnił regularnie funkcję przewodniczącego komisji sędziowskiej na Krajowych Zawodach Szybowcowych (1951–1953, 1955–1957 i 1961) oraz międzynarodowych zawodów szybowcowych w 1954 roku w Lesznie. Na VI Szybowcowych Mistrzostwach Świata rozegranych w 1958 roku w Lesznie był jednocześnie kierownikiem sportowym zawodów i członkiem komisji sędziowskiej.
Od 1959 roku zajmował stanowisko szefa działu sportu w APRL, a od 1963 roku - szefa działu organizacyjnego. Jesienią 1972 roku objął kierownictwo nad Wydziałem Szybowcowym Aeroklubu PRL. Pełnił funkcję dyrektora XI Szybowcowych Mistrzostw Świata rozegranych w 1968 roku w Lesznie.
Rozszerzał uprawnienia sędziowskie i brał udział jako sędzia w zawodach spadochronowych, samolotowych i szybowcowych juniorów. W 1956 roku wszedł w skład Komisji Restytucyjnej, która przywróciła Aeroklubowi Polskiemu władzę nad lotnictwem sportowym. W 1957 roku został zatrudniony w Biurze Zarządu Głównego Aeroklubu PRL na stanowisku sekretarza generalnego, które piastował do 1959 roku. Był również głównym redaktorem statutu Aeroklubu PRL i aktywnie uczestniczył w pracach FAI, pełniąc funkcję stałego przedstawiciela Aeroklubu PRL w Komisji Sportowej FAI. W 1960 roku objął stanowisko kierownika polskiej reprezentacji na mistrzostwach świata w Kolonii, a sukcesy w kolejnych latach zaowocowały jego mianowaniem kierownikiem ekipy na mistrzostwa świata w Junín (1963), South Cerney (1965), Marfi (1970), Vršacu (1972), Waikerie (1974) i Räyskälä (1976). Oficjalnie stał na czele reprezentacji do 1980 roku; Janusz Krasicki przypisuje mu funkcję szefa na mistrzostwach świata w Paderborn (1981) i Hobbs (1983).
Był także współautorem scenariuszy do dwóch filmów w reżyserii Huberta Drapelli, Teraz i w każdą godzinę oraz Zniszczyć pirata.
Zmarł 27 grudnia 2010 roku w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym.
Publikacje: Szybownicy (1952), Zostań pilotem szybowcowym (1952), Skrzydlata młodość (1955), Historia lotnictwa (1966), Medale na chmurach (1974).