Stanisław Kołodziej
Biografia
Stanisław Kołodziej urodził się 1 listopada 1902 roku w Dąbrowie Górniczej jako syn Józefa i Heleny. Był polskim działaczem komunistycznym i partyjnym. W młodości pracował w kopalni Mortimer w Sosnowcu i w Hucie Bankowej w Dąbrowie, a od 1936 roku w warszawskim przedsiębiorstwie Cernet i Miejskim Zakładzie Mieszkaniowym w Białymstoku. W 1920 uczestniczył po stronie polskiej w wojnie polsko-bolszewickiej.
Od początku lat 20. działał w Związku Polskiej Młodzieży Socjalistycznej oraz Komunistycznym Związku Młodzieży Polski; od 1923 należał do Komunistycznej Partii (Robotniczej) Polski. W ramach KPP był m.in. sekretarzem MOPR Warszawa-Podmiejska (1932), sekretarzem okręgów Częstochowa-Radomsko (1934) i Łomża (1934), a następnie obwodowiec wojskowy w okręgach Siedlce, Lublin, Tarnów, Rzeszów. Podczas II wojny światowej pracował w Białymstoku i w Austrii, dostał się do niewoli i został osadzony w niemieckim obozie jenieckim. Do Polski powrócił na początku 1945.
W 1945 r. pełnił funkcje w PPR: od stycznia do lutego II sekretarz Komitetu Miejskiego PPR w Radomsku, następnie sekretarz i krótko p.o. I sekretarza Komitetu Miejskiego w Dąbrowie Górniczej. Od 15 czerwca do 27 września 1945 zajmował stanowisko I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PPR we Wrocławiu. Został odwołany ze stanowiska wskutek konfliktów wewnątrzpartyjnych oraz napiętych relacji z wojewodą wrocławskim, Stanisławem Piaskowskim z PPS, żądającym jego dymisji.
Następnie zdegradowany do roli instruktora w Wydziale Organizacyjnym KW w Katowicach, później kierownikiem tego wydziału i Wydziału Historii Partii. W 1947 został kierownikiem referatu personalnego w Zjednoczeniu Przedsiębiorstw Wiertniczo-Górniczych. W grudniu 1948 przeszedł do PZPR.