Ludwik Lipski
Biografia
Ludwik Lipski, znany także jako Henryk Różycki i Raciborski, urodzony w Dąbrowie Górniczej, był synem górnika Teodora i Franciszki z rodziny Rzepkiewiczów. Po ukończeniu szkoły powszechnej pracował w kopalni, jednocześnie dokształcając się i działając w harcerstwie. W 1918 r. brał udział w rozbrajaniu Niemców w Dąbrowie Górniczej.
W 1919 r. wstąpił ochotniczo do WP i walczył w wojnie polsko-sowieckiej. Został ranny i dostał się do niewoli. Po powrocie z Rosji sowieckiej w grudniu 1922 r. wstąpił do KPP i pracował jako urzędnik w Kasie Chorych w Sosnowcu.
Od 1924 r. był członkiem Komitetu Okręgowego ZMK (później ZMK/KZMP) i ZMP, prowadził szkolenia, organizował demonstracje, był kilkakrotnie aresztowany i więziony. W drugiej połowie lat 20. leczył się w sanatorium na Krymie, a następnie uczęszczał na Międzynarodowe Kursy Leninowskie. Był sekretarzem okręgowym KPP na Górnym Śląsku, potem w Okręgu Warszawa-Podmiejska. Od 1932/1933 r. pracował w Sekretaracie Krajów Nadbałtyckich Komitetu Wykonawczego Kominternu w ZSRR; był aspirantem w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej i wykładowcą ekonomii politycznej w rocznej szkole partyjnej. Był sekretarzem polskiej grupy aspiranckiej i sekretarzem redakcji Trybuny Radzieckiej w Moskwie.
W sierpniu 1937 r. został aresztowany przez NKWD, a następnie stracony. Zrehabilitowany pośmiertnie w 1956 r.