Leszek Bugajski
Biografia
Leszek Bugajski urodził się w 1949 roku w Dąbrowie Górniczej, w rodzinie inteligenckiej. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. S. Żeromskiego w 1966 r. podjął pracę w Hucie im. Feliksa Dzierżyńskiego w Dąbrowie Górniczej. W latach 1967–1973 studiował na Wydziale Obrotu Towarowego Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Krakowie, a w latach 1972–1974 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Debiutował jako krytyk literacki w piśmie „Współczesność” w 1971 recenzją książek Priestleya: Londyn i poza miastem; Pochwała hedonizmu. Współpracował i publikował w licznych czasopismach literackich, m.in. „Twórczość”, „Kultura”, „Literatura”, „Miesięcznik Literacki”, „Odra”, „Wiadomości Kulturalne”.
Był kierownikiem działu literackiego pisma „Życie Literackie” (1981–1989), redaktorem w „Pismo Literacko-Artystyczne” (1983–1988), a od 1988 był kierownikiem działu krytyki w „Twórczości”, a następnie jej redaktorem naczelnym (1997–1999). Członek rady redakcyjnej serii wydawniczej „Nowa Proza Polska” (od 1992). Był ponadto redaktorem w pismach: „Nie z tej Ziemi” (1990–1995) i „Czwarty Wymiar” (1996–1997). Od 1997 był redaktorem działu literackiego miesięcznika „Playboy” (edycja polska). Od 2005 do sierpnia 2014 był zastępcą szefa działu kultury w polskiej edycji „Newsweeka”, następnie przeszedł na emeryturę, ale w dalszym ciągu współpracował z pismem, pisząc dla niego krótkie teksty. W sierpniu 2015 został sekretarzem redakcji tygodnika „Wprost”, pozostając w redakcji także po zaprzestaniu wydawania pisma w wersji papierowej.
Był kierownikiem pracowni prasowej Akademii Humanistycznej w Pułtusku. Członek Związku Literatów Polskich (1977–1983 i od 1983), wiceprezes Zarządu Głównego (1990–1993), przewodniczący Komisji Kwalifikacyjnej (1990-2024), Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego (1993-2024), Rady Fundacji Wspierania Muzeum Etnograficznego w Warszawie (1999-2024).
Był autorem książek krytycznoliterackich, scenariuszy filmów telewizyjnych (m.in. do serialu Portrety współczesnej prozy polskiej 1994–1995), ok. 1500 artykułów, felietonów i recenzji. Mieszkał w Brwinowie pod Warszawą. Pochowany 6 kwietnia 2024 na Cmentarzu parafialnym w Brwinowie, niedaleko grobu Jarosława Iwaszkiewicza. Podczas świeckiej ceremonii pożegnalnej zabierali głos: Krzysztof Bielecki, Mateusz Werner i Paweł Orzeł.