Leon Wincenty Lipski
Biografia
Leon Wincenty Lipski, ps. Łukasz, Łukasiński, nazwisko okupacyjne Stanisław Łebkowski, urodził się 16 marca 1902 roku w Dąbrowie Górniczej. Był synem Teodora, górnika, i Franciszki (1864–1944). Był bratem Ludwika i Antoniego Lipskich. Ukończył szkołę powszechną, a następnie pracował jako gońiec w magistracie w Dąbrowie Górniczej. W 1918 uczestniczył w rozbrajaniu Niemców.
W 1919 zasiadał w Radzie Delegatów Robotniczych. Od 1920 do 1921 pełnił funkcję sekretarza komitetu dzielnicowego KPP w Dąbrowie. Od czerwca 1926 sekretarz okręgowy KPP Poznań–Pomorze. W 1929 sekretarz KO Warszawa-Podmiejska, a w 1930 sekretarz Komitetu warszawskiego KPP. Uczestnik V Zjazdu KPP w Peterhofie w sierpniu 1929 i VI Zjazdu KPP w Mohylewie w 1932. W 1936 sekretarz KO KPP w Łodzi, członek Komitetu Centralnego KPP, kierownik Sekretariatu Krajowego KPP, przeciwnik stalinizacji partii.
W latach 1919–1938 wielokrotnie więziony. Przeciwnik rozwiązania KPP przez Międzynarodówkę Komunistyczną w 1938. Od końca 1940 do czerwca 1941 więziony przez NKWD w Mińsku.
W 1942 r. wraz z Teofilem Głowackim wydawał pismo Lewą Marsz. Próbował utworzyć własną organizację pod nazwą Komunistyczna Partia Polski, niezależną od Polskich Socjalistów i od Polskiej Partii Robotniczej. 21 czerwca 1943 został zastrzelony przez członków Gwardii Ludowej.