Józef Franusiak

Józef Franusiak urodził się 15 sierpnia 1914 roku w Dąbrowie Górniczej, w rodzinie górniczej. Wybuch I wojny światowej zmusił rodzinę do powrotu w rodzinne strony na ziemię staszowską; osiadli w Strzelcach, gdzie rodzina kupiła niewielkie gospodarstwo rolne.

Brał udział w kampanii wrześniowej w rejonie Rzeszowa, skąd powrócił do Strzelec. W 1953 roku ożenił się i osiadł w Końiemłotach, gdzie żona Elżbieta pracowała jako nauczycielka w miejscowej szkole.

Trzy lata później przypadkowo odkrył zamiłowanie do rysunków. Malował pejzaże, kwiaty i martwą naturę; chętnie podejmował tematy związane z życiem wsi oraz wizerunki świętych. Wiosną 1968 roku spróbował swych sił w rzeźbie, a wkrótce w domu pojawiły się liczne postacie kolędników i muzykantów.

Pierwszą wystawę malarską miał w 1965 roku w Zachęcie w Warszawie. Potem wystawiał prace w Muzeum Świętokrzyskim w Kielcach, w Muzeum w Szydłowie, w Domu Kultury w Staszowie oraz w Domu Chłopa w Warszawie. W latach siedemdziesiątych aktywnie działał w Świętokrzyskim Klubie Stowarzyszenia Twórców Ludowych.

Po śmierci żony w 1975 roku przeniósł się do Strzelec, gdzie mieszkał u siostry i spędził resztę życia. Został pochowany w Oleśnicy.