Jerzy Ziomek
Biografia
Jerzy Ziomek urodził się 7 sierpnia 1924 roku w Dąbrowie Górniczej w rodzinie Mieczysława i Marii z domu Szetler. Okres II wojny światowej spędził w Dąbrowie Górniczej i pracował początkowo w sklepie ojca, a następnie (do stycznia 1945) jako pomocnik biurowy w Zarządzie Nieruchomości w Będzinie.
Po wojnie był uczniem I Liceum Ogólnokształcącego im. Waleriana Łukasińskiego w Dąbrowie Górniczej; egzamin maturalny zdał w 1946. Następnie rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, które ukończył w 1950. Już w 1947 opublikował pierwszy artykuł naukowy ('Cytat literacki w „Trylogii” Henryka Sienkiewicza') w Pamiętniku Literackim, od 1948 pracował na macierzystej uczelni oraz Pracowni Oświecenia Instytutu Badań Literackich PAN.
W 1951 obronił pracę doktorską 'Publicystyka Kuźnicy Kołłątajowskiej' napisaną pod kierunkiem Tadeusza Mikulskiego, od 1952 pracował na UWr jako adiunkt. W 1953 został przeniesiony służbowo na Uniwersytet Poznański (później im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) jako zastępca profesora, w 1954 jako docent; w latach 1954–1956 był prodziekanem Wydziału Filologicznego. W latach 1960–1969 kierował Katedrą Literatury Polskiej, w latach 1961–1965 był dziekanem Wydziału Filologicznego UAM. W 1965 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Od 1969 kierował Zakładem Teorii Literatury (od 1988 Katedrą Teorii Literatury).
23 sierpnia 1980 roku dołączył do apelu 64 uczonych, pisarzy i publicystów do władz komunistycznych o podjęcie dialogu z strajkującymi robotnikami. W 1983 został profesorem zwyczajnym.
Ściśle współpracował z Instytutem Badań Literackich PAN, był m.in. kierownikiem Pracowni Historii Literatury Polskiej XVI w. (1968–1970), a także kierownikiem literackim Lubuskiego Teatru im. L. Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1967–1971) i Teatru Nowego w Poznaniu (1972–1973). W latach 1963–1964 był redaktorem naczelnym pisma Proscenium, a w latach 1968–1969 – Zeszytów Teatralnych.
Był członkiem Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej (1946–1948), Związku Akademickiej Młodzieży Polskiej (1948–1950) i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1951). W latach 1964–1983 należał do Związku Literatów Polskich; w 1966–1968 wiceprzewodniczący Oddziału Poznańskiego.
Zmarł w Puszczykowie, pochowany na cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 22 kwatera 4-7-245).