Jerzy Lucjan Woźniak

Jerzy Lucjan Woźniak (3 stycznia 1939 w Dąbrowie Górniczej – 28 marca 2026) był polskim poetą, prozaikiem i eseistą. W swojej twórczości poruszał tematy filozoficzne i poetyckie oraz rozważania na temat czasu. Z gatunków literackich najczęściej uprawiał poezję, pisał również eseje i opowiadania oraz rzadko recenzje krytyczne. Debiutował w katowickich Poglądach w 1983 roku (wiersze akceptował Feliks Netz). Głównie związany z miesięcznikiem Śląsk, na łamach którego opublikował około 40 zróżnicowanych tekstów (opowiadania i eseje) oraz kilkadziesiąt wierszy. W imieniu miesięcznika w 2006 r. odbierał w Łomży Nagrodę Honorową Zygmunta Glogera. Publikował także w Tygodniku Kulturalnym, Poezji, Akancie, Miesięczniku Literackim, Pismie Literacko-Artystycznym, Akcencie, Pograniczach, Toposie, Morzu i Ziemi, Tak i Nie oraz w wielu innych pismach.

Ujęty w antologiach Tatry i Poeci (Warszawa 2007) wydanych koedycji Biblioteki Narodowej i Państwowego Instytutu Wydawniczego oraz Węzły, sukienki, żagle. Nowa poezja. Ojczyzna i dziewczyna (Kutno 2013) oraz Zagłębie poetów (Katowice 2002). W 2019 r. ukazał się tomik poświęcony mu w serii Światów poetyckich pod redakcją Mariana Kisieli i Katarzyny Niesporek.

Tomiki poetyckie Woźniaka to między innymi: Pod skórą (1991), Rózga światła (1991), Szelest czasu (1993), Z oczu bielmo z serca strach (1998), W Tatrach (2001, 2013), Korowanie pokory (2003), Samotność kota (2005), Ślimak na asfalcie (2009), Sercu najbliżej do poezji (2011), Ciężar cienia (2014), Drzewa przy drodze (2014) i Wejrzenia (2017).

W 1999 r. ukazał się tom Pod skórą wydany przez Oficynę Wydawniczą Literatów i Dziennikarzy Pod Wiatr; inne pozycje ukazywały się w latach 1993–2019 w różnych wydawnictwach, a twórczość Woźniaka była wielokrotnie nagradzana i prezentowana na licznych portale i wystawach.