Jerzy Bolesław Sułek

Dyplomata, politolog, urzędnik państwowy
09.01.1939 Dąbrowa Górnicza

Biografia

Jerzy Bolesław Sułek urodził się 9 stycznia 1939 roku w Dąbrowie Górniczej. Był synem Bolesława i Janiny. Był polskim dyplomatą i naukowcem, związanym z PZPR od 1958 roku, a jego kariera obejmowała pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w latach 1961–1966 oraz 1981–1997.

Ukończył studia na Służbie Zagranicznej w 1961 i obronił doktorat w 1967 na Wydziale Historyczno-Socjologicznym Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR; habilitował się w 1977 na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Specjalizował się w międzynarodowych stosunkach politycznych, polityce zagranicznej RP i historii dyplomacji. Prowadził zajęcia na wielu uczelniach, a także był profesorem nadzwyczajnym SGH, UTH w Warszawie i Wyższej Szkole Cła i Logistyki w Warszawie.

W swojej karierze dyplomatyczno-uczelnianej działał również za granicą, m.in. w Kolonii jako radca ambasady (1981–1985) i jako szef przedstawicielstwa RP w Berlinie (1991–1997). Był jednym z głównych architektów polskiej polityki zagranicznej wobec Niemiec i brał udział w rokowaniach nad traktatami z RFN z lat 1990 i 1991 oraz był reprezentantem Polski na Konferencji 2+4.

W latach 1997 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. W 2001 objął stanowisko szefa Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie”, które piastował do 2006. Był także sekretarzem generalnym Polskiej Unii Ofiar Nazizmu (2004–2006) i kierował Fundacją Współpracy Polsko-Niemieckiej, zasiadając w jej radzie. Był inicjatorem Polsko-Niemieckiej Wymiany Młodzieży.

Występował jako komentator i publicysta; z okazji 70. rocznicy urodzin wydano zbiór tekstów „Na drodze do porozumienia i pojednania z Niemcami”.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Pełnienie funkcji podsekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej (1997).
Szef Fundacji Polsko-Niemieckie Pojednanie (2001–2006).
Odznaczenia: Krzyż Komandorski I Klasy za Zasługi dla Republiki Austrii (2004) oraz Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2004).
Uznanie jako jeden z głównych twórców polskiej polityki zagranicznej wobec Niemiec.
Uczestnictwo w negocjacjach traktatu granicznego z RFN (1990) i umowy o dobrym sąsiedztwie (1991) oraz reprezentacja Polski w Konferencji 2+4.

Ciekawostki

"Był stypendystą Fundacji Alexandra von Humboldta."
"W 70. urodziny ukazał się zbiór tekstów 'Na drodze do porozumienia i pojednania z Niemcami'."
"Występował jako komentator w mediach i publicysta prasowy."

Udostępnij