Dariusz Majchrzak
Biografia
Urodzony 16 grudnia 1972 roku w Dąbrowie Górniczej, Dariusz Majchrzak jest oficerem Wojska Polskiego o stopniu pułkownika, doktor habilitowany nauk społecznych i prorektorem ds. wojskowych Akademii Sztuki Wojennej.
Wykształcenie: ukończył Wyższą Szkołę Oficerską im. Tadeusza Kościuszki w 1995 roku oraz Akademię Obrony Narodowej (AON) w 2004 roku. W AON uzyskał stopnie doktora nauk o bezpieczeństwie (2010) i doktora habilitowanego (2015).
Służbę wojskową rozpoczął w 1991 roku. Po ukończeniu WSO im. Kościuszki w 1995 objął stanowisko dowódcy plutonu czołgów w 34 Brygadzie Kawalerii Pancernej w Żaganiu. W latach 1999–2002 pełnił obowiązki dowódcy kompanii czołgów w 34 BKPanc.
W 2004 roku objął stanowisko asystenta w Zakładzie Sztuki Operacyjnej i Taktyki Wydziału Wojsk Lądowych AON w Warszawie. W latach 2005–2006 pełnił służbę jako starszy specjalista w Dywizyjnej Grupie Doradczo-Szkoleniowej w ramach Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Republice Iraku. Wielokrotnie uczestniczył w organizowaniu i prowadzeniu ćwiczeń zarówno na szczeblu narodowym, jak i międzynarodowym. W latach 2008–2011 pełnił obowiązki starszego wykładowcy w Centrum Doskonalenia Kursowego Oficerów AON.
W 2010 obronił rozprawę doktorską nt.: Przygotowanie grup bojowych sił reagowania Unii Europejskiej do udziału w operacjach reagowania kryzysowego. W 2015 uzyskał stopień doktora habilitowanego w naukach o bezpieczeństwie i jest autorem monografii habilitacyjnej pt. Bezpieczeństwo Militarne Polski.
Od 2011 do 2012 pełnił obowiązki adiunkta w Zakładzie Zarządzania Kryzysowego; następnie od 2012 do 2015 był kierownikiem Zakładu Zarządzania Kryzysowego i Ochrony Ludności, a od 2015 do 2016 dyrektorem Instytutu Prawa i Administracji na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego AON. Aktualnie (2022) zajmuje stanowisko prorektora ds. wojskowych Akademii Sztuki Wojennej.
W swojej działalności naukowej koncentruje się na problematyce bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego, identyfikacji zagrożeń, zarządzaniu kryzysowemu oraz perspektywie UE. Organizuje konferencje naukowe, w tym międzynarodowe, w tym trzy edycje ogólnopolskiej konferencji Zarządzanie kryzysowe w systemie bezpieczeństwa narodowego.
Wybrane publikacje obejmują m.in. Znaczenie systemu zarządzania kryzysowego w kształtowaniu bezpieczeństwa narodowego (2011), Europejską Politykę Bezpieczeństwa i Obrony (2011), Reagowanie kryzysowe w Unii Europejskiej (2012), New threats for European Union in the face of new challenges (2013), Zarządzanie kryzysowe jako zorganizowane działania odpowiedzialnych organów i podmiotów (2013), Zarządzanie kryzysowe w wymiarze lokalnym. Organizacja, procedury, organy i instytucje (2014), Bezpieczeństwo militarne Polski (2015).